Μελέτη που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στο Lancet Oncology τονίζει πως υπάρχει η δυνατότητα μεγάλης αύξησης του προσδόκιμου μέσου όρου ζωής για παιδιά με οξεία μυελοειδή λευχαιμία μέσω βελτιωμένης παροχής γνωστών θεραπευτικών αγωγών.
Συγκεκριμένα, οι ερευνητές παρατήρησαν πως, μέσω πιο εξατομικευμένων αγωγών και καλύτερης υποστηρικτικής φροντίδας, κατόρθωσαν να αυξήσουν κατά 71% το ποσοστό επιβίωσης σε παιδιά με ΟΜΛ σε τριετές βάθος χρόνου μετά τη διάγνωση. Η αύξηση αυτή είναι πράγματι εκπληκτική, αν ληφθεί υπόψη πως δεν χρησιμοποιήθηκε κάποια νέα φαρμακευτική ουσία ή κάποια καινοτόμος θεραπευτική προσέγγιση. Απλώς βελτιώθηκαν οι συνθήκες παροχής γνωστών αγωγών, τεχνικών και φαρμάκων.
Η οξεία μυελοειδής λευχαιμία είναι μία σχετικά σπάνια μορφή καρκίνου που πλήττει τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος, και χαρακτηρίζεται από ταχύτατη ανάπτυξη και υψηλά ποσοστά θνησιμότητας.
Χρησιμοποιώντας μία ειδική τεχνική ανίχνευσης (MRD) του αριθμού των καρκινικών κυττάρων που παραμένουν στο σώμα του ασθενή μετά την εφαρμογή χημειοθεραπείας, και εξετάζοντας γενετικούς παράγοντες (όπως γονιδιακές μεταλλάξεις) οι επιστήμονες ήταν σε θέση να κατανοήσουν ποιοι από αυτούς διέτρεχαν το μεγαλύτερο κίνδυνο άμεσης επανεμφάνισης της νόσου, και να δράσουν προληπτικά. Παράλληλα, χορηγήθηκαν για πρώτη φορά στο σύνολο των ασθενών αντιβιοτικά μετά από κάθε χημειοθεραπεία, για την αποτροπή βακτηριακών και άλλου είδους λοιμώξεων. Η τακτική αυτή, σύμφωνα με τους ερευνητές, μείωσε δραστικά τον αριθμό των λοιμώξεων και συνέβαλε στην πτώση του ποσοστού θνησιμότητας.
