Νέα έρευνα σε πειραματόζωα, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Oncology, κατέληξε στην ανακάλυψη θεραπείας κατά του γλοιοβλαστώματος, του πλέον κακοήθη και επικίνδυνου τύπου καρκινικού όγκου στον εγκέφαλο.
Το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα (GlioBlastoma Multiform, εξ ου και το αρκτικόλεξο GBM) περιλαμβάνεται στους πρωτογενείς όγκους του εγκεφάλου, καθώς τα καρκινικά κύτταρα που τον συνθέτουν προέρχονται από αυτοφυή κύτταρα του εγκεφάλου, όχι από μετάσταση (μετακίνηση) καρκινικών κυττάρων από άλλο σημείο του σώματος. Υπάρχουν διάφοροι τύποι πρωτογενών εγκεφαλικών όγκων, εκ των οποίων οι συχνότεροι είναι το μηνιγγίωμα και το γλοίωμα. Το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα ανήκει στην υποκατηγορία γλοιωμάτων που επονομάζονται αστροκυτώματα και, δυστυχώς, συσχετίζεται με δυσμενείς προγνώσεις (εκτιμήσεις των γιατρών για την εξέλιξη, την κατάληξη και τα επακόλουθα της νόσου) και με ποσοστά υψηλής θνησιμότητας. Συχνά, μάλιστα, αναπτύσσεται γρήγορα και δίχως συμπτώματα, με αποτέλεσμα η διάγνωσή του να λαμβάνει χώρα όταν έχει ήδη λάβει μεγάλες διαστάσεις.
Οι γνώσεις των επιστημόνων για τα αίτια και τους μηχανισμούς που προκαλούν τη γέννησή του είναι εξαιρετικά ελλιπείς. Από στατιστικές έρευνες φαίνεται πως προσβάλλει συχνότερα άντρες (αν και η ποσοστιαία διαφορά με το γυναικείο πληθυσμό δεν είναι μεγάλη) και συνήθως άτομα άνω των 50.
Οι περισσότεροι ασθενείς με γλοιοβλάστωμα καταλήγουν σε μερικούς μόλις μήνες από τη διάγνωσή του, ενώ, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει θεραπευτική προσέγγιση ικανή να το καταπολεμήσει αποτελεσματικά. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι τα καρκινικά κύτταρα που το συνθέτουν παρουσιάζονται πιο ανθεκτικά στις συμβατικές αντικαρκινικές αγωγές, ενώ, παράλληλα, οι χημειοθεραπευτικές φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμησή του συχνά αδυνατούν να διαπεράσουν από το αίμα στον εγκεφαλικό ιστό. Η πιθανή βλαπτική επίδραση των συμβατικών αντικαρκινικών αγωγών στον υγιή εγκεφαλικό ιστό καθώς και οι περιορισμένες δυνατότητες αποκατάστασης των βλαβών του εγκεφάλου επιτείνουν το πρόβλημα, καθιστώντας το γλοιοβλάστωμα μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου, και περιορίζοντας τους στόχους των γιατρών που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, απλώς προσπαθούν να βοηθήσουν τον ασθενή να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα της νόσου και να επιμηκύνει κατά το δυνατόν το μήκος της ζωής του.
Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του γλοιοβλαστώματος, είναι εύκολο να αντιληφθούμε γιατί τα ευρήματα της νέας αυτής μελέτης μπορεί να αποδειχτούν εξαιρετικής σημασίας. Χρησιμοποιώντας μια συνθετική μορφή μιας φυσικής ορμόνης σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, η ερευνητική ομάδα κατόρθωσε να αναστείλει την ανάπτυξη του όγκου και να επιτύχει πλήρη θεραπεία σε ποσοστό 25%.
Η ερευνητική ομάδα, υπό την S. de la Monte, μελέτησε την επίδραση της Θυμοσίνης Α1, ενός συνθετικού παραγώγου μιας ορμόνης που παράγεται φυσικά από το θύμο αδένα στα καρκινικά κύτταρα. Ο Θύμος είναι ένας μεγάλος αδένας πίσω από το στέρνο. Βασική του λειτουργία είναι η παραγωγή ορμονών, τις οποίες διοχετεύει απευθείας στο αίμα και συμβάλλουν στην ανάπτυξη των οστών και των μυών, στην εύρυθμη λειτουργία της καρδιάς, του κυκλοφοριακού συστήματος και των αναπαραγωγικών οργάνων, καθώς και στη λειτουργία άλλων ενδοκρινών αδένων.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, παρατηρήθηκε πως όταν η συνθετική μορφή της
Περιατέρω έρευνα κατέδειξε πως η Talpha1 μπορεί να μην επιδρά αυτή καθ’ αυτή βλαπτικά στον όγκο, τον καθιστά, όμως, εξαιρετικά ευαίσθητο στην επίδραση χημειοθεραπευτικών παραγόντων, που, με τη σειρά τους, αναστέλλουν την ανάπτυξή του. Επόμενο βήμα αποτελεί η δοκιμή των εν λόγω ευρημάτων σε ασθενείς, μέσω κλινικών μελετών, με τους συμμετέχοντες ιατρούς να προσδοκούν εξίσου ενθαρρυντικά αποτελέσματα.